27-03-2026
Van Almere ‘emigreerde’ ze naar het oosten van het land. En daar is Aafke Tadema op haar plek. Maar integreren in een hechte dorpsgemeenschap gaar niet vanzelf, merkte ze. Dit is haar handleiding!
7-2-2026
De biografie van Marie Louise Minke (1940), geschreven door Cathrien Kats, is zaterdag 31 januari gepresenteerd in Lokaal 12 van boekhandel Van Dijk aan de Julianastraat in Dedemsvaart. Auteur Cathrien Kats lichtte tijdens de presentatie toe dat het boekje tot stand kwam na vele wekelijkse gesprekken, in het bijzijn van tientallen belangstellenden.
Het leven van Marie Louise Minke draaide al vanaf haar jeugd om kunst. Ze voelde zich altijd aangetrokken tot het verkennen van materialen. Of het nu metaal, hout of tuinafval betrof: ze gaf er een geheel eigen vorm aan. Als au-pair in Parijs studeerde ze Kunstgeschiedenis, wat ze zelf als een bijzondere ervaring beschouwde. Later volgde ze de opleiding aan de AKI, de kunstacademie in Enschede.
In de jaren zeventig organiseerde Minke kinderkampen bij haar thuis op Den Oosterhuis. Midden in de natuur konden kinderen zich creatief uitleven en kregen ze de ruimte om met materialen te experimenteren. Daarnaast begeleidde ze cursusgroepen in tekenen en schilderen. Kenmerkend voor haar werkwijze was haar oprechte belangstelling voor het proces dat iemand doormaakte: altijd stimulerend en aanmoedigend.
Haar kunst omvat werken in uiteenlopende formaten en materialen. Naast klein keramisch werk maakte ze ook grote metalen sculpturen. Bij de Markt in Dedemsvaart staat het kunstwerk De Groei en bij verzorgingstehuis Malkander in Balkbrug De Balk. In de biografie zijn naast haar levensverhaal ook talrijke afbeeldingen van haar werk opgenomen.
Helaas kon Marie Louise Minke zelf niet bij de presentatie aanwezig zijn, omdat zij ernstig ziek is. Voor haar werd een filmopname van de bijeenkomst gemaakt.
22-11-2025
Dat er vanuit verdriet iets moois kan ontstaan is ons niet vreemd, maar je moet alleen wel de moed hebben om de eerste stap te zetten op weg naar het begin van dat ontstaan.
Regelmatig reden Annemiek en Catlijn naar attractiepark Slagharen, en iedere keer zagen ze dat bord bij Lutten langs de weg staan. En ergens begon daar een klein zaadje te groeien – een gevoel dat ze iets wilden doen, iets dat misschien anderen kon raken of helpen.
Catlijn, inmiddels acht jaar, heeft in haar jonge leven al het nodige meegemaakt. Bijna drie jaar geleden verloor zij haar vader, een verdriet dat moeilijk in woorden te vangen is.
Maar juist in dat verdriet ontstond er iets moois. Zij besefte dat er ook andere kinderen zijn die iemand moeten missen van wie ze veel houden. En dus besloot ze iets te maken – een boekje dat helpt om herinneringen vast te houden, gevoelens te delen en troost te vinden. Ze maakte zelf de tekeningen en bedacht de teksten die erbij horen, samen met haar moeder, Annemiek.
Zo ontstond “Emerah Helpt je herinneren” – een boekje vol liefde, waarin kinderen kunnen schrijven, tekenen en foto’s plakken van degene die ze missen.
Een klein lichtje in donkere dagen, dat laat zien dat liefde niet ophoudt, ook al is iemand er niet meer.
Voor Annemiek en Catlijn was het uitgeven van dit boekje een nieuwe stap – spannend, maar ook zo belangrijk. Want ze willen dit delen met andere gezinnen, zodat ook zij steun kunnen vinden in hun herinneringen.
En zo komen we weer terug bij dat bord langs de weg bij Slagharen. Misschien was het toeval, of misschien juist niet – want daar, op die plek waar ze regelmatig samen – als gezin – vakantie mochten vieren, begon de moed om de volgende stap te zetten.
Op dinsdag 21 oktober was de publicatie van het boek en stonden we in ’t Hooge Holt te Gramsbergen, vol dankbaarheid. Dankbaar dat “Emerah Helpt je herinneren” nu echt de wereld in mag – vanuit het hart van een kind, aan de hand van een moeder, die ik in korte tijd heb leren kennen als een liefdevolle moeder die meegaat in de uitdaging van haar kind. Er ook vol voor gaat om dit boek te delen met de wereld, een wereld waarin kinderen zijn die ook iemand moeten missen.
Boekpresentatie van voormalig schooldirecteur Harrry Muskee.
29-4-2025
Met zijn tweeënveertig jaar basisonderwijs ‘in de benen’, waar alles is georganiseerd rondom doelen, een curriculum en lesmethoden, vond Harry het toch wel apart om telkens iets van zijn kapstok te pakken en te beschrijven wat hij onbewust en onbedoeld van dat hangertje uit het dagelijks leven heeft geleerd.
Harry is zich nog meer bewust geworden dat ‘levenslang leren’, meer is dan het stapelen van certificaten en diploma’s.
In dit boekje lees je vooral leerervaringen en belevenissen die spontaan en ongevraagd op zijn pad kwamen en die nu aan zijn kapstok hangen. Soms met humor, soms verdrietig, of confronterend. En altijd indrukwekkend.
25-3-2025
NEE
Nee tegen femicide.
Aan het eind van de avond zei hij: ‘Het klinkt heel raar, maar ik houd nu al van je.’
Acht jaar lang ging haar leven schuil achter bedrog en psychisch- en lichamelijk geweld van een partner.
Toen zei hij iets waar ik al die tijd zo bang voor was …
Anja Cramer vertelt in dit boek haar verhaal over haar innerlijke strijd en de emotionele tol die ze heeft moeten betalen, door al die tijd bij haar partner te blijven.
Ook neemt ze de lezer mee in de worsteling met de vraag hoe iemand zo kon zijn en waarom ze dit allemaal liet gebeuren.
Ik kreeg de hoorn weer tegen mijn oor gedrukt en ik zei het nog een keer: ‘Ik moet van Kees zeggen dat we gaan scheiden.’ Weer haalde hij uit. Ik lag op de grond en ben naar een stoel gekropen … mijn lip bloedde en mijn hoofd gonsde.
Anja deelt in dit boek openhartig haar gevoelens. Door deze intieme blik uit een deel van haar leven, wil ze de lezer meenemen in het waarom van bepaalde keuzes.
Ze wist uiteindelijk te ontkomen aan een gewelddadige relatie en beseft dat het heel slecht af had kunnen lopen. NEE is een verhaal over de kracht van psychisch- en lichamelijk geweld, de destructieve macht van vernedering en de moed om te overleven in bizarre omstandigheden.
17-10-2024
Ter nagedachtenis aan mijn ome Teun.
Gedichtenbundel Dichterlijke Vrijheid, met illustraties van Teun Ekkel, na een kortstondig ziekbed overleden op dinsdag 15 oktober 2024.
Dichten is een kunst.
Mijn oom Teun is de inspiratiebron geweest, waardoor ik als 10-jarige jongen ben gaan lezen.
Teun: Een geboren tekentalent! En juist dát talent heeft ervoor gezorgd dat de ene kunstvorm zich heeft vermengd met de andere kunstvorm.
Schilderen met woorden; kunst die alle zintuigen laat prikkelen via ultrakorte verhalen in dichterlijke vrijheid.
De tekeningen van Teun brengen de woorden die ik heb gebruik tot leven, in de kringloop ván het leven.
Janko Ekkel
Ondertussen: mijn 2e droom ziet het daglicht: WAANZINNIG.
Een bundel met 27 korte, maar duistere verhalen. Een boek dat schuurt en wrikt, een boek dat de absurde en verwarrende aard van het bestaan verkent. Een boek ook waarbij dagelijkse gebeurtenissen veranderen in ondenkbare situaties.
2-4-2024
Donderdag 28 maart een wel heel bijzondere boekpresentatie mogen bijwonen van Catharina Kats. Het omkeerboek “De Bootsman” mocht worden gelanceerd in, jawel, restaurant De Bootsman.
Een omkeerboek voor kinderen (maar ook volwassenen zullen het verhaal met belangstelling lezen) met een verhaal in het Nederlands en in de streektaal. Met prachtige illustraties van Ruth Kohlmann en Emily Otten.
De naam De Bootsman:
De geschiedenis vertelt, dat vroeger, zo’n 150 jaar geleden één van onze voorvaderen aan de rivier de Vecht heeft gewoond. Deze man had een bootje waarmee hij mensen uit Junne en Beerze, die meestal te voet naar Ommen gingen, overzette. Hij kreeg al gauw de bijnaam ‘De Bootsman’. Deze huisnaam bleef jaren bewaard, maar raakte later toch in de vergetelheid. Sinds 1987 is de naam ‘De Bootsman’ in ere hersteld toen het bedrijf werd overgenomen en er een restaurant van is gemaakt.
Een verhaal over De Bootsman, met De Tolhekke, de Ommer Bissingh en school Hoogengraven.
Een prachtig boek in kleur.
20-12-2023
Op zondag 17 december 2023 was de lancering van een indrukwekkend boek: DOODGAAN KAN ALTIJD NOG.
Jaren geleden is Gezien Hebels begonnen te schrijven. Dat was naar aanleiding van het verongelukken van haar zoon in 2002 en de opname op de PAAZ daarna. Aangezien het overlijden van Jordi en die opname 6 maanden duurde en de therapie daarna nogal wat teweeg bracht voor haar en haar gezin, is het een heel boekwerk geworden.
Het is altijd haar wens geweest om het boek uit te brengen. Ook al zou het alleen maar gedrukt worden voor haar kinderen en familie.
Het monumentje van de gedenkplek aan De Kerkdijk in Lutten kende ik. Tijdens mijn rondje hardlopen kwam ik vaak langs de gedenkplek voor Jordi en vroeg me net zo vaak af wie hij was, uit welk gezin hij kwam en wat het overlijden teweeg heeft moeten brengen en vast en zeker nog steeds brengt in dit gezin, evenals de vrienden die hij had.
Na het lezen van het verhaal heb ik op veel vragen een antwoord gekregen.
Dat Gezien dit intieme verhaal met ons wil delen, getuigd van ontzettend veel liefde en doorzettingsvermogen; als mens en bovenal als moeder.
Ook al kunnen we nooit precies voelen hoe zij zich heeft gevoeld en wij niet exact weten hoe ze nog steeds omgaat met wat ze met zich meedraagt, ze laat ons meekijken in het proces die ze heeft door moeten maken na het verlies van haar zoon. Iedereen om Jordi heen is op zijn/haar eigen manier omgegaan met het verongelukken van Jordi en een ieder heeft zo zijn/haar eigen verhaal rondom dit verlies, maar door het gevoel dat daarachter ligt met elkaar te delen, kan het ons allen ook dichter bij elkaar brengen.
Het verhaal van Gezien staat zwart op wit, voor haarzelf, voor haar kinderen en familie. Het op deze manier delen vind ik dan ook ontzettend dapper. Het verhaal raakt.
Er zullen bij haar en bij de dierbaren die om haar heen staan vast nog veel vragen zijn rondom Jordi’s overlijden, vragen waar ze allemaal nog zo graag antwoorden op zouden willen hebben. Aan allen die iets soortgelijks hebben meegemaakt zou ik willen zeggen:
Deel het verhaal wat in je zit; pratend, schrijvend, boetserend of op welke creatieve manier dan ook. Door te weten wat er in ons als mens omgaat leren we elkaar beter kennen en kunnen we
compassie voelen; openstaan voor de pijn en het lijden, zowel dat van onszelf als dat van anderen. Laat dat tot bloei komen, want het zit echt in ons. Dat bewijst dit boek, DOODGAAN KAN ALTIJD NOG
Diepe waardering is daarbij op zijn plaats. Ook voor de mensen om Gezien heen, allemaal op hun eigen manier verbonden met het verhaal dat in dit boek is opgetekend.
Te bestellen via boekenbestellen.nl (druk op de knop hieronder) of bij de eigen boekhandel.